De dag begint op zeeniveau. Je stapt in de kajak, de lucht is fris, het water donker. Je peddelt langs de kust, de stad verdwijnt langzaam achter je. Voor je rijst hij op: de berg. Steil, kaal, herkenbaar. Iedereen in Longyearbyen kent deze piek en nu ga jij hem beklimmen. Het pad is ruw. Losse stenen, scherpe lucht, stijgende helling. Je benen branden, je adem is kort. Boven je torent de top. De gids zegt weinig. Alleen jij en de berg. Elke stap is een keuze. De stilte wordt groter, de lucht ijler. Na uren klimmen komt het uitzicht. Alles ligt onder je: fjorden, sneeuwvelden, de stad in de verte. Je lunch smaakt anders op duizend meter hoogte. Eenvoudig, maar verdiend. Geen filter, geen comfort. Alleen jij en de natuur. Dit is Spitsbergen. Dit wil ik doen!